Sneeuw schuiven

Sneeuw schuiven
Buiten klinkt het schrapen van de sneeuwschop. Het is 07:15 uur. Pascalle staat op en ziet dat de buurvrouw en buurman het erf sneeuwvrij maken richting de trap. Een laag van bijna 10 centimeter sneeuw overal. De straat is ook nog wit ondanks het af en aan rijden van de sneeuwschuivers.

Dit is weer zo’n moeilijk moment. 9 jaar geleden stond ik zelf vroeg op om de bij de buren de trap sneeuwvrij te maken. Lekker even buiten. Muts op, handschoenen aan en met bevroren neushaartjes sneeuw schuiven. Heerlijk.

Pascalle gaat ook naar buiten en strooit zout op het vrijgemaakte pad. Ik ga in de statafel staan. Zometeen komt de Thuiszorg. Douchen en lekker warm aankleden. Ik wil straks ook even mijn neus naar buiten steken. Ik hou van de sneeuw ook al beperkt dat witte goedje mijn bewegingsvrijheid enorm. Vroeger was het dus sneeuw schuiven, nu is het schuiven in de sneeuw. Want ik glij weg als ik de transfer uit de auto wil maken de rolstoel in. Vervolgens kom ik niet goed vooruit en kan niet goed snelheid maken want de sneeuw gaat tussen de band ende hoepels zitten. Dat weegt echter allemaal niet op tegen het genieten van het mooie witte beeld. Straks nog het zonnetje erop, prachtig.

Het wordt wel een dagje binnen zitten want ik rij niet graag in de sneeuw. Ik stuur in principe maar met één hand want met de andere hand bedien ik het gas en de rem. Als ik in de slip zou raken ben ik kansloos. En als je langs de kant van de weg zit en je moet met de rolstoel de auto uit dan ….. dus ….. verstandig zijn en vanachter het raam, lekker bij de open haard een kop warme chocomel drinken.

Veul Sjpass in d’r Schnei gewunsjt Huu!