Zeilen

De telefoon rinkelt in mijn rugzak. Het is Gite met een onverwacht bericht. Er is een plekje vrij voor het Sailwise Zeilkamp. Echt iets voor jou, zegt ze. Ik kijk naar Pascalle en zij knikt Ja, moet je doen. Ze kan niet mee want ze heeft haar eerste lesdag op Zuyd Hogeschool.

Pascalle en ik hebben 15 jaar een Spanker gehad. Een mooi scherpgesneden houten zeilbootje uit 1968. Elk jaar weer schuren en lakken en dan blinkend de Roermondse Plassen op. De wind door je haren, weg van alles. Het was steeds weer genieten op het water met z’n tweetjes of met familie en vrienden. Terugdenken aan dat gevoel helpt mij over mijn twijfel heen. Ik ga mee.

Pascalle kan niet mee dus bel ik Ruurt, een aangetrouwde neef van Pascalle. Hij is een goed zeiler en hij gaat af en toe met mij naar Thermae en weet dus hoe een en ander gaat met mij. Hij heeft nog geen 10 seconden nodig om Ja te zeggen. Ik bel Gite terug.

Sailwise
Het Sailwise event wordt gesponsord door Teleflex, een catheter leverancier. Het is hun goede doel. Gerard en Gretha sturen informatie zodat we weten wat mee moet. We zijn woensdagmiddag op de pier bij de Loosdrechtse Plassen en gaan per pontje naar het Robinson Crusoë eiland. Het is prachtig weer. Zon en wind dus alles wat drijft trekt de plassen op. Gooise jeugd in de boot van Papa met een kratje bier hier en een Soundblaster daar en kindjes in hun Optimistje. Alles krioelt door elkaar.

Aangekomen zeggen de Sailwise beheerders Heleen en Daniel dat we de spullen in de gang kunnen zetten want we gaan meteen het water op. Onze gezichtjes staan op: Hoe dan?

Zeilen
Nog nooit gedaan, dus we denken dat we dit ook kunnen. De ervaren vrijwilligers helpen ons soepel en veilig de bootjes in. Ze weten welke hulpmiddelen nodig zijn zodat ons zitvlak niet over het dek schuurt. De fokschoten in de hand en hup de haven uit. Geen buitenboordmotor, alles op de zeilen, echt zeilen dus. De wind is prima, de zon schijnt en het water ruikt heerlijk. Het is meteen met volle teugen genieten.

’s Avonds met een bordje spaghetti en een glaasje wijn verhalen uitwisselen. De groep bestaat uit 9 mensen in een rolstoel en 1 persoon die moeite heeft met lopen. Het gaat niet over hoe je in de rolstoel geraakt bent, het gaat over de mogelijkheden die we hier aangereikt krijgen. Sommige zijn al een paar keer hier geweest. Voor Gite en mij is alles nieuw. Het maakt niet uit. Gretha en Gerard zorgen, samen met de beheerders en vrijwilligers, dat iedereen kan proberen wat zij/hij wil en kan.

De volgende dag mag ik met vrijwilligster Laura mee. Gite en haar verpleegster Jenny gaan mee de boot in, type Randmeer. Ik mag aan het roer en krijg een ‘sail refresher course’ van Laura. Een paar uurtjes op het water.

In de namiddag wacht ons een verrassing. We gaan ‘waterskiën’ op een surfplank achter de speedboot. Ruurt gaat mee de plank op want ik merk bij de try-out dat mijn rompstabiliteit nog niet van dien aard is dat ik zelfstandig op die wiebelplank kan blijven zitten. Bonkend op de golven maken we een paar rondjes op de Loosdrechtse plassen. Met een mooie zwier spoelen we weer aan land. Daar staat Gerard klaar met een thermoskan warm water. Dat giet hij in mijn wetsuite en zo kan ik blijven kijken naar de anderen zonder het koud te krijgen. Ze denken aan alles.

’s Avonds zelf een pizza uitrollen, beleggen en in de klei-oven leggen. Zoveel mogelijk zelf doen is ook hier het devies. De ansjovis/salami pizza (my favorite) smaakt uitstekend na een dagje op het water. Nog een wijntje en hup het bed in want morgenvroeg gaan we om 06:30 uur de kano in.

Kano
De zon komt op tussen de wolkjes. Het is muisstil op het water. De kanoërs zitten met een slaperig hoofdje te wachten totdat we compleet zijn. De vrijwilligers bieden weer hulp en hebben weer oog voor het zitcomfort. Ruurt gaat met mij mee. Jeetje, peddelen is best zwaar en dan ook nog het evenwicht houden. Superoefening voor alle buikspiertjes.

We duiken het riet in en zien de prachtige natuur rondom de Loosdrechtse plassen en de prachtige tuinen van de mooie huizen in ’t Gooi. Koffie in het riet en weer verder. Na twee uurtjes en een doorweekte broek (ik voel niet dat mijn benen nat en koud zijn) komen we weer op het eiland. Na een warme douche en ontbijt, gaan we weer het water op.

Ik wil met Ruurt de boot in maar kan de flirt van onze 70-jarige Laura niet weerstaan en ga met haar een tweepersoons zeilbootje in. Ik mag de touwtjes en het roer in de handen houden en Laura laat mij weer eens alles proberen: stormrondje, gijpen, sturen met de fok etc etc. Heerlijk! Ruurt vaart in een Laser mee en maakt foto’s.

Aan alles komt een eind dus ook aan Sailwise. We ruimen samen alles op en gaan met het pontje terug naar de auto’s. De vele files op de terugreis deren ons niet. We genieten nog na van het door Teleflex gesponsorde Zeil-event.

Superbedankt, Gerard en Gretha. En Gite, geweldig dat je aan mij gedacht hebt om mee te gaan. En Ruurt, super dat je mee kon komen!

Het “waterskiën” kun je zien op mijn YouTube kanaal: Jos Wetzels Josonthemove

Laten we samenwerken

Vul jouw contactgegevens in en ik probeer binnen 24 uur te reageren.

Wil jij mij direct bellen, mailen of mij op Social Media vinden, dan kun je mijn gegevens op de contactpagina bekijken.